Galatasaray, Newcastle United, Paris St. Germain, Dinamo Kiev, Anderlecht, PSV, Feyenoord. Bekende namen uit het hedendaagse topvoetbal. Genoemde clubs hebben gemeen, dat ze sinds 1970 allemaal al eens of verschillende keren tot het deelnemersveld behoorden van het internationale jeugdtoernooi van Sportclub Enschede...

Bovengenoemd toernooi hebben wij mogen organiseren tot en met 2002. Helaas is het in het hedendaagse voetbal bijna onmogelijk voor een amateurclub om dit soort toernooien jaarlijks of tweejaarlijks te organiseren.

In de plaats van het Internationale Jeugdtoernooi hebben wij nu het jaarlijkse D- E- en F-pupillen toernooi. Elk jaar weer een groot succes met vele deelnemers. 

Het internationaal jeugdtoernooi van Sportclub Enschede. Wat ooit begon als een aardigheidje in het kader van het 60-jarig bestaan van Sportclub Enschede, is uitgegroeid tot één van de toonaangevende toernooien voor jeugdteams in Nederland. Een terugblik t/m (helaas) het laatste toernooi in 2002

2002

In 2002 slaagt het Mexicaanse Cruz Azul erin om voor de derde keer in successie in de finale te komen en voor de tweede keer het toernooi te winnen. De vreugde was dan ook groot bij de Mexicanen nadat VFL Bochum in de finale met 3 - 0 aan de kant werd gezet. Derde werd de nationale jeugd van Joegoslavië, vierde de nationale jeugd van Burkina Faso, vijfde FC Twente, zesde ADO Den Haag, zevende Heracles Almelo en achtste SC Enschede. SC Enschede speelde in de laatste twee wedstrijden tegen Heracles en FC Twente gelijk (3 - 3 en 1 - 1), maar verloor van de twee BVO's met strafschoppen. 

2000 

Cruz Azul is vergeten de in 1999 gewonnen wisselbeker mee terug te nemen naar Enschede en is dus wel verplicht om het toernooi te winnen. Dat lukt niet. Sheffield Wednesday is in de finale niet sterker, maar wel slimmer: 1-0. Team USA is de verrassing van het toernooi. De 'yanks' laten fris voetbal zien en missen de eindstrijd door in de kruisfinale te verliezen van Cruz Azul. Galatasaray is voor het eerst van de partij. De teamleiding laat aan de vooravond van het toernooi in de pers weten, dat de Turkse jeugdploeg zeker gaat winnen. De praktijk is weerbarstiger; Galatasaray eindigt als vijfde.

1999

De lichtvoetige 'Jantjes Beton' uit Mexico worden winnaar van de zestiende editie van het ABN AMRO jeugdtoernooi. Met Cruz Azul, in 1927 opgericht door werknemers van het gelijknamige cement- en betonconcern, krijgt het toernooi voor de derde keer een winnaar van een ander continent.

1998

De Chilenen van Catolica stelen de show. Sheffield Wednesday, na jaren weer terug, wordt in de finale met 2-0 terzijde geschoven. Twee spelers weten alle schijnwerpers op zich gevestigd, Alex Higgins (16) van Sheffield en de Chileen Moya Spuler Rodolfo. Laatstgenoemde mag uiteindelijk van de grijze eminentie van het Twentse trainersgilde - Toon Valks - de prijs voor de beste speler van het toernooi in ontvangst nemen. Moya Spuler Rodolfo wordt enkele jaren later gekocht door Borussia Dortmund, maar komt daar niet aan spelen toe.

1996

De aanwezige verslaggever van Tubantia begrijpt waarom John Bosman slechts één jaar kon bijtekenen bij Anderlecht: de chique Brusselse club heeft in Chris de Witte een waardig opvolger achter de hand. Twente-trainer Hans Meijer is getuige van de brille die De Witte aan de Wegelhorstweg demonstreert en kan goed onthouden; ruim een jaar later haalt hij De Witte naar Enschede. Anderlecht wint in de finale met 1-0 van het Franse FC Metz.

1994

Dagblad Tubantia rept euforisch over de 'samba' die z'n intrede heeft gedaan aan de Weggelhorstweg. Deportivo Universidad Catolica steelt met heupwiegend voetbal de harten van de ware liefhebbers en wint de finale met 1-0 van FC Twente. Sander Westerveld revancheert zich voor z'n dubieuze optreden van twee jaar eerder; hij wordt uitgeroepen tot beste keeper van het toernooi.

1992

Doelman Michel Veurink en Boudewijn Pahlplatz vertolken in de eindstrijd tegen PSV hoofdrollen. Pahplatz schiet FC Twente naar 1-0 en Veurink houdt in de resterende tijd met miraculeuze reddingen zijn doel schoon. Veurink mag tijdens de finale zijn kunsten onder de lat vertonen, omdat het z'n laatste wedstrijd is bij FC Twente. Bovendien is coach Jan Morsing slecht te spreken over het optreden van zijn 'eerste man', Sander Westerveld, wiens capriolen FC Twente bijna de finaleplaats kostten.

1990

Berthil ter Avest schiet FC Twente in de finale tegen Newcastle United naar de toernooiwinst. Bij FC Twente doet verder een wat slungelachtge aanvaller op proef mee: Youri Mulder (Foto). Mulder is, nadat hij bij Ajax voor z'n diensten werd bedankt, teruggekeerd naar z'n oude club, tweedeklasser SDO uit Bussum. Mulder maakt een dermate sterke indruk, dat FC Twente hem een contract aanbiedt.

1988

Voor het eerst verbindt een sponsor zijn naam aan het toernooi: het elektrotechnisch concern Holec uit Hengelo. De finale staat echter allerminst bol van de (hoog)spanning. De finalisten - Racing Club Strassbourg en (opnieuw) Newcastle United - hebben de pijp leeg. Een bloedeloze 0-0 is het gevolg. Newcastle wint na strafschoppen.

1986

Marcel Peeper, die het later als speler van FC Twente tot international zou schoppen, is namens Haarlem de grote uitblinker in de finale tegen Newcastle United. Maar de inbreng van Peeper is onvoldoende om de Britten van de toernooiwinst af te houden: 2-0. De aanwezige verslaggever van Tubantia geeft hoog op over de discipline die heerst in het Britse kamp. Zo moet een al in de eerste wedstrijd uit het veld gestuurde speler van Newcastle de rest van de dag voor straf in de kleedkamer doorbrengen. Pas als de zondaar zich tegenover arbiter en eigen ploeggenoten heeft geëxcuseerd, mag hij een dag later weer meedoen.

1984

Wierdenaar Jan Pouls, op dat moment al contractspeler bij FC Twente, zorgt in de finale tegen Newcastle voor de gelijkmaker: 1-1. In de strafschoppenserie trekt Twente de toernooiwinst naar zich toe. Tot de spelers die vanaf elf meter raak schieten voor FC Twente behoren Jeroen Wotte (tegenwoordig als wedstrijd-makelaar) en Bennie Brinkman, enkele jaren geleden nog als jeugdtrainer actief bij FC Twente. 

1982

Revelatie van het toernooi is Sportclub Heracles, dat met testspeler Ray Richardson en met Hendry Kruzen in de gelederen de vierde plaats pakt. De Almeloërs maken een lange neus richting FC Twente, dat slechts vijfde wordt. Borussia Dortmund, met de nodige bombarie aangekondigd, maakt er een potje van. De Duiters, met Michael Zorc in de gelederen, weten in de eindrangschikking alleen Sportclub voor zich te houden. De finale is een Brits onderonsje tussen de eksters (magpies) van Newcastle United en uilen (owls) van Sheffield Wednesday. De eksters winnen met 1-0.

1980

Sheffield Wednesday, voor het eerst van de partij in Enschede, neemt meteen de hoofdprijs mee. FC Twente is in de finale geen partij: 3-0. Als verzachtende omstandigheid mag FC Twente-coach Arend van der Wel aanvoeren, dat hij in de eindstrijd wegens blessures niet kon beschikken over zijn steunpilaren Fred Rutten, Tjalling Dilling en Theo Snelders. De organisatie meldt een recordbezoek van 3.000 belangstellenden, verdeeld over twee toernooidagen.

1978

RWD Molenbeek, thans het Belgisch filiaal van Feyenoord, gaat met de eer strijken. De Brusselse club wint in de verlenging van een zinderende finale met 4-3 van Vfl Mannheim. Nieuwkomer is Newcastle United, dat op voorspraak van secretaris Wim ter Riet van de toernooicommissie naar Enschede is gehaald. Ter Riet heeft tijdens een voetbalreis naar Engeland contacten gelegd met de traditieclub.

1976

Dat het deelnemersveld aan kracht wint, weerspiegelt zich in de eindklassering van Sportclub. De organiserende vereniging wordt 'slechts' zesde. Grote favoriet FC Twente, met wijlen Jan Morsing als trainer op de bank, laat zich in de finale de kaas van het brood eten door DWS: 3-1. Voor FC Twente scoort Ron van Oostrom op aangeven van Rob Poell, die later nog jarenlang het shirt van Sportclub zou dragen.

1974

FC Twente doet voor het eerst in 1974 mee en haalt meteen de finale. Wederom is het organiserende Sportclub de tegenstander. Op de wedstrijdfoto, die een dag later in de krant verschijnt, staat ook nog FC Twentes Bert Prijs, die even later op grove wijze een tegenstander onderuit schoffelt en het veld moet ruimen. Ook tegen tien man redt Sportclub het niet. FC Twente wint dankzij doelpunten van Eddy Titulaer, René Tangenberg en Harry Wielinga. Voor Sportclub scoorden Johnny Leurink en Eddy Metternich: 3-2.

1972

Voor het eerst maakt een Bundesligaclub deel uit van het deelnemersveld: Werder Bremen. De Duitsers halen de finale en treden daarin aan tegen Sportclub Enschede. Het wordt 4-1 voor Werder Bremen. Een zekere Sonntag scoort deze zondag heel toepasselijk twee keer voor de wit-groenen. Henk Mansveld redt de eer voor Sportclub. Alle deelnemers krijgen van Sportclubs oudste lid en mede-oprichter Miel Splits, dan 85 jaar oud, een weefspoel als aandenken mee naar huis.

1970

De Olympische gedachte - deelnemen is belangrijker dan winnen- heerst nog zeer nadrukkelijk bij de eerste editie van het internationaal jeugdtoernooi. Op zaterdagavond wordt er in de kantine althans een spetterend feest gehouden voor alle deelnemers, waar zeker niet alleen sinas wordt gedronken. De spelers worden nog niet ondergebracht in viersterrenhotels, maar gewoon bij gastouders. De finale is een lokaal onderonsje tussen Sportclub en aartsrivaal Enschedese Boys. Sportclub wint met 4-0.